Veluwe - Wat een fantastisch gezicht.
Het seizoen loopt langzaam op zijn eind. De heide kleurt weer prachtig paars—tenminste, als die niet dor is van de droogte. Dit is hét moment om nog eens op zoek te gaan naar de laatste reptielen van het jaar, voordat het echt te koud wordt en alles weer in winterslaap gaat.
Op woensdagmiddag ben ik altijd vrij om lekker wat tijd door te brengen met de kinderen. Tenzij er eentje een kinderfeestje heeft natuurlijk, zoals Senna vanmiddag. Aangezien de weersvoorspellingen heerlijk waren, stelde ik Levi voor om de hei op te gaan. Bij hem hoef ik zo'n zin eigenlijk nooit af te maken; beestjes zoeken vindt hij geweldig, en al helemaal als er kans is op hagedissen of slangen.
Na een snelle lunch thuis pakte ik voor de zekerheid toch maar mijn camera in. Je weet tenslotte maar nooit wat je tegenkomt. Het eerste rondje over de hei leverde echter weinig op, op één jong hagedisje na. Toen begon het ook nog te regenen. Top timing. Maar we hadden er allebei eigenlijk nog geen genoeg van, dus besloten we toch nog even verder te lopen... Niks. Het rondje toch maar iets groter gemaakt... Weer niks. "Zullen we nog toch nog even dat ene paadje nemen?" stelde ik voor. En ja hoor, wacht even... wat ligt daar?!
Midden op het zandpad lag een volwassen vrouwtjesadder zich languit te zonnen. Ik verwachtte eigenlijk dat ze er direct vandoor zou schieten zodra we dichterbij kwamen, maar ze bleef stoïcijns liggen. Ideaal! De camera kwam dus direct uit de tas. Wat volgde was een uitgebreide fotoreportage, met als prachtig resultaat een stoere foto van Levi met de adder en een schitterende close-up van haar kop.
Na een tijdje was ik wel klaar met fotograferen, maar ik wilde haar daar niet zo kwetsbaar op het pad laten liggen. De kans dat een voorbijrazende mountainbiker haar per ongeluk zou platrijden is hier helaas best groot; ik heb dat in het verleden al vaker gezien. Echt meewerken wilde ze niet, maar ik heb haar toch voorzichtig doch dwingend richting de veilige berm gedirigeerd. Sorry voor het ongemak dame, maar dit is echt voor je eigen bestwil.
Wat een schitterend beestje was dat. Levi en ik liepen met een flinke grijns verder en hebben nog de hele middag nagenoten van deze toffe ontmoeting.
Gerelateerde pagina's
- Pagina | Adder | Vipera berus