In het kort
EN- Soort: Blauwtjes | Lycaenidae
- Namen: (NL) Pimpernelblauwtje | (LA) Phengaris teleius (syn. Maculinea teleius) | (EN) Scarce Large Blue | (DE) Heller Wiesenknopf-Ameisenbläuling | (FR) Azuré de la sanguisorbe
- Status: Zeer zeldzaam en kwetsbaar. De soort was uitgestorven, maar is in 1990 geherintroduceerd met vlinders uit Polen. De populatie is nu stabiel maar lokaal.
- Actief: Begin juli tot half augustus. Een korte, krachtige piek in de tweede helft van juli.
- Habitat: Vochtige, schrale blauwgraslanden en hooilanden waar de Grote pimpernel rijkelijk bloeit en de juiste mierensoort voorkomt.
- Voorkomen: In Nederland vrijwel uitsluitend te vinden in de Moerputten bij Den Bosch en de laatste jaren ook in de buurt van de Vlijmense Ven en de Posthoorn.
Korte omschrijving:
Een relatief groot blauwtje. De bovenzijde van de vleugels is lichtblauw met een rij duidelijke zwarte vlekken en een brede donkere rand. De onderzijde is grijsbruin met een dubbele rij zwarte stippen langs de achter rand, maar zonder de oranje vlekken die veel andere blauwtjes wel hebben. Dit geeft hem een rustige, bijna chique uitstraling.
Actieve periode (EU)
Fotografie van het Pimpernelblauwtje
Het fotograferen van het Pimpernelblauwtje | Phengaris teleius is een belevenis op zich. Niet alleen omdat de soort zo zeldzaam is, maar ook vanwege het verhaal erachter. De rupsen eten eerst van de bloemhoofdjes van de Grote pimpernel, laten zich vervolgens op de grond vallen, scheiden een stofje uit waardoor ze naar mierenlarven ruiken, en laten zich dan door mieren meenemen naar het nest om daar de hele winter mierenlarven te vreten. Als fotograaf sta je dus naar een meesterlijke oplichter te kijken!
Omdat de populatie in Nederland zo klein en kwetsbaar is, ben je als fotograaf vaak aangewezen op de bekende 'hotspots' zoals de Moerputten. Het is daar in het hoogseizoen (juli) vaak gezellig druk met andere liefhebbers. De vlinders zijn echter heel honkvast; ze blijven vrijwel altijd in de buurt van de Grote pimpernel. Je vindt ze dan ook vaak rustend op de karakteristieke donkerrode 'bolletjes' van deze plant. Het dieprood van de plant vormt een waanzinnig mooi kleurcontrast met het zachte blauw van de vlinder.
De beste kansen heb je op een windstille dag met een beetje bewolking. Ze zijn dan minder actief en blijven langer op de bloemhoofdjes zitten. Als de zon vol doorbreekt, vliegen ze erg snel en grillig laag over de vegetatie. Voor de mooiste macrobeelden probeer je ze laag bij de grond te vangen, waarbij je de omliggende grassen in de onscherpte laat vervagen. Let wel op: blijf op de paden! Het leefgebied van de mieren waar deze vlinder van afhankelijk is, is extreem gevoelig voor betreding.
